Lecznicze działanie warzyw i owoców

Czarny bez znajduje się w oficjalnym spisie leków. Dojrzałe owoce są łagodnym środkiem przeczyszczającym, jednakże ich „dawka” musi być bardzo mała, ponieważ w przeciwnym razie zawarta w nich szkodliwa substancja, zwana sambunigryną, może spowodować mdłośći i wymioty. Szczególnie dużo sambunigryny znajduje się w surowych, niedojrzałych owocach i dlatego są one po prostu trujące. Przystępując do gotowania czarnego bzu trzeba więc uważać, by do garnka nie dostały się owoce zielone, niedojrzałe lub na wpół dojrzałe, które często kryją się w baldachu tuż obok owoców dojrzałych. Osoby znające się na rzeczy nie gotują bzu bezpośrednio po zbiorach lecz pozostawiają przez dwa do trzech dni na słońcu, aby dojrzał. Takie postępowanie redukuje truciznę. Owoce można też wysuszyć. Można też przyrządzić z nich powidełka, zagotowując je i przecierając je przez drobne sitko, aby usunąć pestki. Bardzo dobry jest również sok z czarnego bzu. Wolno go jednak pić tylko po przegotowaniu, gdyż w stanie surowym jest źle tolerowany. W celach leczniczych wystarczy zaaplikować sobie jedną lub dwie łyżki stołowe soku czy powidełek podczas posiłków. Wzmacnia to odporność organizmu oraz pomaga na reumatyzm, artretyzm, zapalenie oskrzeli i infekcje grypowe.