Lecznicze działanie warzyw i owoców

Oprócz melonów i arbuzów do tej grupy zaliczamy owoc papai, będącym ich dalszym krewnym. Wśród melonów rozróżnia się trzy główne odmiany: melon ananasowy (o gładkiej powierzchni skórki), melon siatkowaty (o posiatkowanej powierzchni skórki), kantalup (o prążkowanej powierzchni skórki); jego nazwa pochodzi od miejscowości Santa Lupa, znajdującej się pod Rzymem. W medycynie ludowej wykorzystuje się te trzy odmiany do tych samych celów: jako środek odwadniający, przeciw zaparciom, hemoroidom i na schorzenia reumatyczne. Melony są stosowane również jako środek przeciwgorączkowy. Arbuzy mają mniejszą zawartość cukru niż melony i dlatego są bardziej wskazane dla diabetyków. W medycynie ludowej zaleca się je do takich samych celów jak melony. W Stanach Zjednoczonych sok z arbuzów jest używany jako środek w pewnych schorzeniach nerek. W kosmetyce arbuzy znajdują podobne zastosowanie jak ogórki. Niektórzy ludzie, nadwrażliwi na kukurbitacyny, nie tolerują zawierających je arbuzów ( jak również zawierającej te substancje dyni). Ostatnio stwierdzono, że kukurbitacyny można wyeliminować przez podgrzewanie, przypadki zachorowań nie są więc tak liczne jak dawniej.