Lecznicze działanie warzyw i owoców

Dawniej zwracano uwagę na dużą zawartość żelaza w szpinaku. Jest ona naprawdę imponująca – trzy miligramy w stu gramach warzywa. Ilość żelaza, którą nasz organizm potrafi zaabsorbować ze szpinaku, jest jednak stosunkowo mała, wynosi bowiem przeciętnie 1,3 procenta, a więc o wiele mniej niż w wypadku innych warzywa liściowych czy mięsa. Dowiodły tego badania przeprowadzone przez Layrisse’a, Martineza – Torresa i Heinricha (1971 i 1977). Te słabą przyswajalność przypisuje się głównie temu, że szpinak zawiera dużo szczawianów i fosforanów. W związku z tym wszystkim trudno polecać szpinak jako źródło żelaza. Ma on jednak wiele innych mocnych stron: szpinak zawiera bardzo dużo wolnego kwasu foliowego czyli witaminy B11 i zawiera roślinną sekretynę. Na sto kilokalorii czyli kcal szpinaku przypada prawie jeden miligram kwasu foliowego, a więc stosunkowo wielka ilość. Dzięki niemu organizm lepiej wykorzystuję substancję białkowe zawarte w pożywieniu, łatwiej tworzy szczególnie skomplikowane molekuły i krwinki czerwone. Sekretyna jest jednym z hormonów tkankowych wydzielanych w organizmie ludzkim przez błonę śluzową jelit i sterujących procesem trawienia. Pobudza produkcję alkaicznego soku trzustkowego.