Lecznicze działanie warzyw i owoców

Ziemniaki i pomidory trafiły do Europy dopiero po odkryciu Ameryki. Na początku XVI wieku przywieźli je z okolic dzisiejszego Peru żołnierze Pizzarra. Początkowo budziły nieufność. Używano ich na paszę, ale prawie nikt nie miał na tyle odwagi, by samemu ich próbować. Pamiętano co mówili Indianie, a mianowicie: że są trujące, gdy się ich za wiele je. Jest w tym sadzie odrobina prawdy, ponieważ spożycie zbyt wielu surowych, niedojrzałych pomidorów może być szkodliwe. Nie dotyczy to jednak owoców dojrzałych, nawet spożywanych na surowo. Większa ilość dojrzałych, ale surowych ziemniaków jest natomiast – w przeciwieństwie do ziemniaków gotowanych lub smażonych – trująca. Sok z ziemniaków najlepiej stosować przy nieżycie żołądka ze skłonnością do wrzodów. Ważna rola przypada tutaj zawartym w ziemniakach substancjom kleistym. Rozpościerają się one jak powłoka ochronna na błonie śluzowej żołądka i jelit, ułatwiając przebieg procesów leczniczych. Sok pomidorowy najlepiej stosować przy zaparciach wywołanych stanami kurczowymi w obrębie jelita grubego. Ważna funkcja przypada tu kwasom owocowym zawartym w pomidorach. Ich działanie polega na zasysaniu cieczy, przez co zwiększony zostaje wolumen stolca.